Carte grrrrrise

Omdat het toch wel handig is om twee auto’s te hebben (kinderen van en naar school(bus), boodschappen, bijna alles moet je hier met de auto doen) besluiten we een zuiniger én geluidsarmer tweedehands voiture aan te schaffen. Die zijn hier trouwens een stuk goedkoper dan in NL, want de Fransen krijgen blijkbaar stress als de kilometerstand oploopt en verkopen hun bolide voor ongeveer 60% van de prijs van de gemiddelde occasion in Nederland (ja daar ontwaren we zowaar een potentieel nieuwe carrière als tweedehands autohandelaar;-). Niet onbelangrijk pluspunt van een deuxième voiture is dat we dan wel rondrijden in een verzekerde auto.

Als je verhuist uit Nederland meldt de verzekeraar je namelijk doodleuk dat je auto (en caravan ook trouwens) natuurlijk niet meer verzekerd kan zijn. En als je dan in Frankrijk een verzekering wilt afsluiten, dan kan dat logischerwijs ook niet want het is een auto (en caravan) zónder Frans kentekenbewijs (carte grise). Het omzetten van een Nederlands kenteken naar een Frans (zoals we nog moeten doen voor onze oude  Citroën) duurt volgens veel ervaringsdeskundigen minimaal 6 maanden. Een tweedehands Franse auto is direct verzekerbaar én heeft die zeer gewilde carte grise die alleen maar op een andere naam hoeft te worden gezet. Dat scheelt veel bureaucratisch gedoe. Zou je denken.

Via Leboncoin (de Franse Marktplaats) vinden we Mathieu die zijn slechts 5 jaar oude Renault Scenic van de hand doet. Ziet eruit als een plaatje, rijdt heerlijk, kost (relatief gezien dan) geen kont. Verkocht!

In Nederland ga je dan even langs een RDW-loket en wordt de auto overgeschreven op de naam van de verkoper. Hier niet. Mathieu heeft al wat voorwerk gedaan en komt met een mooi formulier aan. Een ‘certificat de cession’. Dat moeten we samen invullen, gegevens verkoper, gegevens koper, gegevens auto. Dat formulier kunnen we dan opsturen en dan krijgen we een eigen Carte grise. C’est simple!

cartegrise.png

Ik maak een account aan op Cartegrise.com want ‘de staat moderniseert’ blijkbaar en dus kun je voor het aanvragen alleen nog maar digitaal terecht. Ik moet eerst betalen. Rond de 260 Euro (maar dat is dan meteen inclusief een heel jaar motorrijtuigenbelasting). Dat Certificat de cession even uploaden en klaar. Ho, niet zo snel Ellen, ik zie dat  ze ook nog wat andere info willen ontvangen. Dat is jammer.

Ok, (papier)werk aan de winkel!

U dient de volgende documenten aan te leveren:

  1. Kopie ‘Carte grise integrale’ (recto/verso, beide kanten). Hmm, dat is dat ding dat Mathieu net door de helft heeft gescheurd en waarvan ik het onderste deel heb, dat is niet echt ‘integraal’, maar we zien wel. √ ?
  2. Origineel van ‘Certificat de Cession. √
  3. Origineel van Mandat ‘d’immatriculation’, waarin ik die cartegrise.com toestemming geef om mij z.s.m. zo’n carte grise te verschaffen. √
  4. Kopie rijbewijs √
  5. Kopie paspoort √
  6. Attestation Assurance (verzekeringsbewijs). Laat ik dat nu al geregeld hebben! √
  7. Kopie van de laatste technische controle. Dat heeft Mathieu ons in een keurige map overgedragen. √
  8. Kopie ‘justificatif de domicile’. Bewijs dat je ergens woont. Ik maak een kopie van de Orange factuur, alles staat hier op naam van Pim, want makkelijker achternaam. Neem aan geen probleem want Pim wordt co-titulaire (mede-eigenaar).√
  9. Kopie Paspoort Pim want dus co-titulaire. √

Ach, slechts een negental documentjes. Ik maak kopieën van de hele mikmak, ook van de half integrale carte grise en stop alles in een grote envelop want het origineel van dat ‘Certificat de Cession’ moet dus per post opgestuurd worden. So far de modernisering en digitalisering. Ik lever alles keurig af bij het postkantoor.

Twee dagen later krijg ik een mail van Cartegrise.com, wow dat is snel! Helaas wat minder goed nieuws. ‘Quelques documents manquent’. Hoezo ontbreken er formulieren? Ik heb voor mijn gevoel een half bos met documenten aangeleverd.

De juiste documenten bij nummer 1, 2 en 8 ontbreken c.q. zijn niet goed.

Ad 1. Ok, die Carte grise moet echt integraal zijn (en ja recto/verso).

Ik moet Mathieu vragen om dat andere deel van die Carte Grise te komen brengen, dan plakken we e.e.a. weer aan elkaar en maak ik een kopietje. Beetje eigen schuld, ik geef het toe. Beginnersfout.

Ad 2. Lever een nieuw origineel van dat ‘Certificat de cession’ aan!

Ten eerste ontbreekt de naam van Elisabeth van den Hout (die van dat bijgevoegde paspoort en rijbewijs) op het certificat, ten tweede heeft u geen rijbewijs van Ellen van den Hout bijgevoegd.  Ten derde, specificeer wie eigenaar wordt en wie co-titulair, Elisabeth, Ellen of Pim (a.k.a. Petrus ;-). Ok, ook dit had ik kunnen weten, dat gedoe met Ellen en Elisabeth heb ik al vaker gehad.

Ik bel de Carte Grise en na 10 minuten in de wacht à raison de 80 eurocent per minuut, leg ik uit dat Ellen en Elisabeth dezelfde personen zijn. Doopnamen, Nederland, u kent dat wel. Prima mevrouw, dan ondertekenen u en de verkoper gewoon een nieuw – ditmaal juist ingevuld – formulier. Met Elisabeth ipv Ellen.

Ook dit leg ik Mathieu uit als ik hem toch aan de telefoon heb voor die integrale Carte grise. Hij zegt, het geduld zelve, toe dat hij de volgende dag wel even langskomt, dan vullen we een nieuw Certificat in en dan komt alles goed.

Ad. 8. U moet een ‘justificatif’ aanleveren dat bewijst dat u, ja u Elisabeth VAN DEN HOUT, woont waar u zegt te wonen.

Tja, alle aansluitingen en facturen staan zoals gezegd op naam van Pim. Maar die is co-titulaire dus ik leg het nog wel even uit, als we toch aan het bellen zijn. Nee, dat gaat niet zomaar. Of ik een kopie van het ‘livret de famille’ wil opsturen, dat bewijst dat Pim en ik echt bij elkaar horen. Het feit dat Pim co-titulaire wordt van ‘mijn’ Renault, dat ik zijn paspoort meestuur en een factuur op zijn naam, lijkt me voldoende bewijs dat we bij elkaar horen. Maar bij Cartegrise.com denken ze daar anders over. Ik leg uit dat wij geen familieboekje hebben in Nederland. Maar dat ik wel een kopie van onze huwelijksakte kan meesturen? “Non, non, ça ne suffit pas. ‘Monsieur’ moet een brief opstellen waarin hij bevestigt dat u inderdaad bij hem woont. En dan moet u alle twee die brief ondertekenen.” Ja joh natuurlijk, dat ik dat zelf niet bedacht heb! Ik tik een mooi briefje en Pim en ik ondertekenen. Alles verdwijnt in een tweede grote envelop. Op naar La Poste (andere brievenbussen heb ik hier nog niet gezien).

Twee dagen later, consequent zijn ze wel, ontvang ik een mail van mijn nieuwe favoriete organisatie. Helaas, er is nog een document dat niet correct is ingevuld.

Ad 2. De naam van de voormalig co-titulaire, ofwel de vrouw van Mathieu, ontbreekt op het ‘Certificat de cession’.

Merde, merde, merde (dit mag, iedereen merdet hier), waarom komen ze daar nu pas mee?! Of we wederom een nieuw origineel van dat Certificat willen opsturen met de beide namen en signatures van de voormalige titulaire en co-titulaire én die van ons (opeens is ook de handtekening van Pim op dat document vereist, waarom ook niet, als we toch bezig zijn).

Met het schaamrood op de kaken bel ik Mathieu maar weer eens op en ik stuur hem de schermafbeelding waarop staat dat zijn vrouw ook moet ondertekenen. Ik wil niet dat ie denkt dat ik compleet ‘folle’ ben geworden. Hij blijft bewonderenswaardig relaxed. “Ik kom vrijdag wel even langs met een nieuw formulier, ook ondertekend door mijn vrouw.” Maline (onze hond) ontvangt Mathieu die vrijdag als een huisvriend en we herhalen ons ritueel.

Het derde exemplaar van het ‘Certificat’, nu met maar liefst vier! schitterende handtekeningen gaat in een envelop. Bonjour La Poste, hier zijn we weer!

Vandaag is de dag vóór de Dag des Carte Grise Oordeels. Ik vrees met grote vreze. Grootste kans dat ik weer een mail krijg dat we nog iets moeten aanleveren? Een kopie van het rijbewijs van Pim, een nieuw origineel van het Certificat (gewoon omdat het kan) of een bewijs van goed gedrag, in drievoud ondertekend door het CJIB.

Ondertussen vraag ik me ernstig af of – en in hoeveel etappes – we ooit een carte grise voor die Citroën (en ook nog die caravan!) kunnen bemachtigen. En of we dat – gezien de onuitputtelijke en onovertroffen terugkaatskracht van die Cartegrise.com – überhaupt nog wel moeten willen.

—————————————————————————————————————————————

N.B. Ik heb in al mijn enthousiasme trouwens iets te vroeg ge’Leve Sander’d (zie ‘VGZ’). Hij belde me van de week terug met de mededeling dat onze kinderen ‘natuurlijk’ toch niet verzekerd konden zijn bij VGZ in afwachting van het onderzoek naar recht op WLZ door de SVB (en Pim en ik ‘natuurlijk’ wel). Datgene wat hij een week eerder met mij als vreemd had betiteld en wilde rechtzetten, verdedigde hij nu alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Sander, dat je teruggefloten wordt (door ‘de polis backoffice’ of all nobody people) is balen, maar dat kun je gewoon met mij delen. No hard feelings, leer mij die ‘systeemwereld’ kennen. Maar een 180 graden gedraaid standpunt verdedigen, zonder argumenten te kunnen geven, dát vind ik eerlijk gezegd een beetje slap. Iets steviger in je schoenen gaan staan Sander, je kunt het!

5 gedachten over “Carte grrrrrise

  1. Hoi Ellen,

    Ik had deze beweging van je even gemist, maar wat een prachtige stap. Ik heb met plezier – en met wat medelijden – je blogs gelezen. Hilarisch. Ik wens jullie een hele mooie (lange) tijd toe in Frankrijk!

    Hartelijke groet,
    Ed Magnée

    Like

    1. Hoi Ed, dankjewel, wat leuk dat je reageert en mn blogs leest. Hoop dat t met jou ook goed gaat! Hartelijke groeten Ellen

      Like

  2. He Ellen, Het is heerlijk om je blogs te lezen. Wat een gedoe zeg. Maar je schrijft er heel smakelijk over.
    Veel succes met alles daar. Zo te lezen slaan jullie je geweldig door alle uitdagingen heen.
    groetjes van ons allemaal in Den Hoorn: Nico, Margreet, Eva en Fleur

    Like

    1. Ha Margreet, dankjewel! T valt allemaal wel mee hoor, we waren ervoor gewaarschuwd en we zien er vooralsnog ook wel de komische kant van in. Soms lukt er weer eens wat en dan zijn we dubbelblij :-). En mensen hier zijn allemaal ontzettend vriendelijk en behulpzaam. Hopelijk met jullie ook alles goed!? Groetjes terug!!

      Like

  3. Kortgeleden hebben wij onze camper verkocht en hebben er samen met de nieuwe eigenaar (die er al ervaring mee had) anderhalf uur over gedaan om het op hun naam te krijgen per Internet! Ja, ja, digitale vooruitgang. Daarom begrijp ik niet, dat jullie het allemaal nog “ouderwets” hebben kunnen doen. Toch heel bijzonder en dat levert toch weer een heel bijzonder leuk verhaal op. Zo moet je het ook maar zien!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close